Ankieta

Co sądzisz o naszej nowej stronie?


wyniki

Zasiłek stały przysługuje pełnoletniej osobie samotnie gospodarującej lub osobie pozostającej w rodzinie, niezdolnej do pracy z powodu wieku lub całkowicie niezdolnej do pracy, jeżeli dochód jest niższy od kryterium dochodowego

Niezdolność do pracy z powodu wieku rozumie się poprzez ukończenie 60 lat przez kobietę i 65 lat przez mężczyznę.

Całkowita niezdolność do pracy oznacza posiadanie umiarkowanego lub znacznego stopnia niepełnosprawności ustalonego przez Powiatowy Zespół ds. Orzekania o Niepełnosprawności lub orzeczoną całkowitą niezdolność do pracy przez orzecznika ZUS.

Zasiłek stały ustala się w wysokości będącej różnicą między kryterium dochodowym osoby samotnie gospodarującej lub osoby pozostającej w rodzinie a posiadanym dochodem.

Minimalna kwota zasiłku stałego nie może być niższa niż 30 zł miesięcznie i większa  niż 604 zł miesięcznie.

 

Zasiłek okresowy przysługuje osobie samotnie gospodarującej lub rodzinie, w przypadku gdy dochód nie przekracza kryterium dochodowego.

Kwota zasiłku okresowego nie może być niższa niż 50% różnicy między kryterium dochodowym  a posiadanym dochodem.

Okres na jaki przyznawany jest zasiłek okresowy ustala ośrodek pomocy społecznej na podstawie okoliczności sprawy.

 

Zasiłek celowy przyznawany jest w celu zaspokojenia niezbędnej potrzeby bytowej, min. na pokrycie części lub całości kosztów zakupu żywności, leków i leczenia, opału, odzieży, niezbędnych przedmiotów użytku domowego, itp.

 

Specjalny zasiłek celowy jest przyznawany w szczególnie uzasadnionych przypadkach, gdy dochód przekracza kryterium dochodowe.

Wysokość specjalnego zasiłku celowego nie może przekroczyć kwoty kryterium dochodowego osoby samotnie gospodarującej lub rodziny.

 

Praca socjalna świadczona jest na rzecz poprawy funkcjonowania osób i rodzin w ich środowisku społecznym bez względu na posiadany dochód. Polega na pomocy osobom lub rodzinom    w rozwiązywaniu ich codziennych problemów poprzez m.in. pomocy w załatwieniu spraw urzędowych, załatwieniu żywienia w szkole, opału, niezbędnej odzieży, rozmowie, umówieniu na wizytę u lekarza specjalisty, itp.

 

Usługi opiekuńcze przyznawane są osobom, które ze względu na wiek, chorobę lub niepełnosprawność wymagają pomocy w zaspokajaniu niezbędnych potrzeb życiowych.

Świadczenie usług opiekuńczych obejmuje:

  1. podstawową pielęgnację tj. higienę ciała, ubieranie i rozbieranie, czynności fizjologiczne, pomoc w przemieszczaniu, pomoc  w przygotowywaniu i spożywaniu posiłków,
  2. podtrzymywanie aktywności społecznej, pomoc w podtrzymywaniu więzi rodzinnych   i społecznych oraz motywowanie do aktywności fizycznej,
  3. wpieranie procesu leczenia, pomoc w dotarciu do zakładów opieki zdrowotnej, umawianie wizyt lekarskich  i pielęgniarskich, realizację recept, nadzór nad przyjmowaniem leków zgodnie z zaleceniem lekarza, powiadamianie rodziny lub lekarza rodzinnego o istotnych zmianach w zachowaniu podopiecznego wskazujących na pogorszenie stanu zdrowia,
  4. okazywanie wsparcia emocjonalnego w doświadczeniach egzystencjalnych: samotności, cierpieniu i umieraniu,
  5. pomoc w prowadzeniu gospodarstwa domowego która obejmuje:
    1. zapewnienie posiłków w tym raz dziennie posiłku gorącego
    2. załatwianie spraw urzędowych,
    3. zakupy,
    4. utrzymanie czystości otoczenia,
    5. zabezpieczenie ogrzewania,
    6. zarządzanie środkami finansowymi

   w takim zakresie jakim czynności te nie mogą być wykonane przez podopiecznego lub jego rodzinę.

      6. w miarę możliwości podtrzymywanie indywidualnych zainteresowań i organizowanie wolnego czasu ( w szczególności dostarczanie książek, prasy, czytanie, organizowanie kontaktów towarzyskich, spacerów itp.)

 

Do domu pomocy społecznej kieruje się osoby wymagające całodobowej opieki z powodu wieku, choroby lub niepełnosprawności, niemogącej samodzielnie funkcjonować w codziennym życiu, której nie można zapewnić niezbędnej pomocy w formie usług opiekuńczych.

Domy pomocy społecznej przeznaczone dla:

  • osób w podeszłym wieku;
  • osób przewlekle somatycznie chorych;
  • osób przewlekle psychicznie chorych;
  • dorosłych niepełnosprawnych  intelektualnie;
  • dzieci i młodzieży niepełnosprawnych intelektualnie;
  • osób niepełnosprawnych fizycznie.

Decyzję o skierowaniu do domu pomocy społecznej oraz decyzję o odpłatności za pobyt w domu pomocy społecznej wydaje ośrodek pomocy społecznej. Natomiast decyzję o umieszczeniu w domu pomocy społecznej wydaje Powiatowe Centrum Pomocy Rodzinie w Kłodzku.

Pobyt w domu pomocy społecznej jest odpłatny. Odpłatę za pobyt w DPS wnoszą:

  • mieszkaniec domu, nie więcej niż 70% swojego dochodu, w przypadku osób małoletnich przedstawiciel ustawowy z dochodów dziecka – nie więcej niż 70% tego dochodu;
  • małżonek, zstępni (dzieci) przed wstępnymi (rodzice);
  • gmina, która kierowała do domu pomocy społecznej.